ΕΥ - ΕΛΙΞΙΑ, Μαρίνα Χαραλαμπίδου, 7526

Ο Δαρβίνος κάποτε είχε πεί ότι ‘‘δεν είναι το πιο δυνάτο είδος αυτό που επιβιώνει , ούτε το πιο έξυπνο, αλλά

αυτό που έχει την ευελιξία να προσαρμόζετε στις αλλαγές του περιβάλλοντος του. ’’

Η λέξη λοιπόν ευελιξία υποδηλώνει αυτην την ικανότητα ελιγμού μέσα στο χώρο με άνεση.

Ενας ελιγμός με πολυσήμαντο χαρακτήρα καθώς μπορεί να σημαίνει, κίνηση, προσαρμογή, μετατροπή,

μετάλαξη, μεταβολή, διάδραση, ενας ειδος αντίδρασης διαφορετικά, μεσα στην οντότητα του χωροχρόνου.

Γενικά η λέξη ευελιξία χρησιμοποιείται ευρέως στην καθομιλουμένη , αν και αποφεύγεται σε επίσημα γραπτά

κείμενα, και συγκεκριμένα απο τα πεδία θετικών επιστημών καθώς αν και ορισμένη σαν λέξη διέπετε απο ενα

ασταθές ως προς την αντικειμενική της έννοια χαρακτήρα.

Το ίδιο ίσχυε και στο χώρο της αρχιτεκτονικής παλιότερα, δεν τη χρησιμοποιούσαν σχεδόν καθόλου,

το Μοντέρνο κίνημα ήταν αυτο που την εισήγαγε, καθως οι μοντερνιστές ακολουθώντας την αρχη της

χρησιμότητας σαν κυρίαρχο στοιχείο που επηρεάζει την αρχιτεκτονική φόρμα,(forms follow function)

επέκτιναν το γνωστικό πεδίο της αρχιτεκτονικής ωστε να συμπεριλάβει εφήμερες και μεταφερόμενες

κατασκευές αλλά και αντικείμενα του design.

Άρχισε δηλαδή η αρχιτεκτονική να αντιλαμβάνετε το χώρο σαν μία συνιστώσα δυνάμεων και σιγά σιγά να

ξεφεύγει απο τη θεοκρατικά ας το θέσω θεώριση του κόσμου.

Η έννοια λοιπόν της σταθερότητας αντικαταστάθηκε σταδιακά απο την έννοια της δυναμικής ισορροπίας.

Φυσικά σε αυτο συνέβαλαν και άλλοι παράγοντες, όπως πχ η θεωρία της σχετικότητας , η ανάπτυξη της

κβαντομηχανικής, η εξέλιξη των ειδών και τα αυτοοργανωτικά συστηματα, που υπωδηλώνουν έμμεσα την

εξέλιξη του ανθρώπου

Έτσι λοιπόν η αρχιτεκτονική άρχισε να εκλαβάνετε σαν ένας ζωντανός οργανισμός, έχοντας σαν στόχο το

οποιοδήποτε κέλυφος μαζί με τους εσωτερικούς του χώρους να είναι σε θέση να μεταβλθηθεί αντιληπτά

και διαισθητικά ως προς τα ποσοτικά και ποιοτηκά χαρακτηριστικά του, μέσων κάποιων ειδικών τεχνικών

εφαρμογών, ούτως ώστε να μπορεί να προσαρμόζεται στις σύγχρονες συνθήκες του εξελισόμενου αυτου

πλαισίου που ονομάζεται κόσμος.

Δεν ξέρω πόσο απλό ακουγετε , αλλα στο πρακτικο κομματι δεν ειναι καθόλου. Προυποθέτει hight – tech

προσεγγίσεις, είτε αυτές είναι διάφορα έξυπνα υλικά, είτε καινοτόμα δομικά συστήματα , είτε περίπλοκα

ψηφιακά παραμετρικά συστήματα ελέγχου.

Η λέξη όμως ευελιξία στην αρχιτεκτονική θα μπορούσε να είχε και μια άλλη προσέγγιση, ίσως όχι τόσο

πρακτική, αλλά στοχαστική, καθώς πριν γίνει στόχος, έγινε πρώτα επιλογή και πρίν γίνει επιλογή ήταν ιδέα.

Για παράδειγμα μπορεί κάποιες φορές να επιλέξουμε το υλικό σαν ένα βοηθητικό μέσο επίλυσης μιας ιδέας

ενω αντίθετα άλλες φορές να αποτελεί γεννήτορα του αρχικού μας concept.

Υπάρχει δηλαδή μια ουσιαστική ευελιξία αναπροσαρμογής μεταξύ των εννοιών, οι οποίες κατεπέκταση, χάρις

αυτή την ελικτική τους ιδιότητα, μετατρέπουν την αρχιτεκτονική σε ένα δίκτυο παροδικών συνιστόσεων.

(architecture as a network of transient environments.)

Αυτό που πραγματικά όμως είναι αξιοσημίοτο, είναι πως αν και τόσο απροσδιόριστη σαν έννοια είναι ο όρος

ευελιξία, στο αντικείμενο της αρχιτεκτονικής, χωρικά, μορφολογικά και ιδεολογικά τουλάχιστον, εντούτις

η «αρχιτεκτονική» που παράγει, έχει μία ταυτότητα!!!!!!


Βιβλιογραφία

-Μεταβαλλόμενη αρχιτεκτονική, Κων/νος Αλκετας Ουγγρινης

-smart materials and new technologies, Michelle Addington

-wikipedia