Ο αρχιτεκτονικός σχεδιαμός του 21ου αιωνα, Παπακωνσταντίνου Αλεξία 7555

Είναι γεγονός, πως οι σημερινοί αρχιτέκτονες δεν ακολουθούν κάποιο συγκεκριμένο αρχιτεκτονικό στυλ καθώς τα νέα κτίρια που κατασκευάζονται σήμερα έχουν ποικίλες μορφές εξωτερικά αλλά και εσωτερικά με διαφορετικούς τρόπους και αντιμετωπίσεις του χώρου το καθένα. Εύκολα μπορεί κανείς να διακρίνει ένα συνδυασμό η και όχι προηγούμενων στυλ σε μια πιο εξελιγμένη φόρμα, που ονομάζεται παραμετρισμός.

Προσωπικά πιστεύω πως είναι μια απόλυτα φυσική εξέλιξη της αρχιτεκτονικής που συνάδει και συμβαδίζει με την εξέλιξη των επιστημών και της τεχνολογίας. Θα ήταν περίεργο η τεχνολογία να μην διεισδύσει και επηρεάσει την επιστήμη και την τέχνη αν θέλουμε της αρχιτεκτονικής. Έτσι ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός του 21ου αιώνα μας βρίσκει με μια πληθώρα σχεδιαστικών προγραμμάτων δίνοντας στους νέους αρχιτέκτονες νέες δυνατότητες και ερεθίσματα για να δημιουργήσουν αρχιτεκτονική. Έχοντας την γνώση όλων των προηγούμενων περιόδων και τάσεων της αρχιτεκτονικής αλλά και τα αποτελέσματα αυτών πλέον καλούνται να σχεδιάσουν συνδυάζοντας όλες αυτές τις γνώσεις αλλά και εκμεταλευόμενοι τα εργαλεία που τους προσφέρει η εξέλιξη της τεχνολογίας.

Πολλοί ισχυρίζονται πως το μολύβι, βασικό και κύριο εργαλείο σχεδίασης των αρχιτεκτόνων, έχει χάσει κατά πολύ την αξία του αν όχι εντελώς καθώς οι σημερινοί αρχιτέκτονες “περνάνε” κατευθείαν στην σχεδίαση στον υπολογιστή. Σίγουρα οι προηγούμενες γενιές αρχιτεκτόνων είχαν μεγαλύτερη ευχέρεια στην σχεδιασμό και την παρουσίαση των δημιουργημάτων τους στο χαρτί απ'ότι η σημερινή, αυτό όμως δεν σημαίνει πως οι σύγχρονοι αρχιτέκτονες έχουν παραμερίσει τον σχεδιασμό με το μολύβι ή υποτιμούν και αδυνατούν να το χρησιμοποιήσουν. Κάθε αρχιτέκτονας γνωρίζει πως είναι αδύνατο οι πρώτες σκέψεις μιας δημιουργίας να μην καταγράφουν στο χέρι. Η διαφορά είναι στο πόσο αυτές οι σκέψεις θα συνεχίσουν στο χαρτί και πότε θα περάσουν στον υπολογιστή.

Σήμερα η τεχνολογία παρέχει στους αρχιτέκτονες πολλά και διαφορετικά σχεδιαστικά προγράμματα. Υπάρχουν προγράμματα που ευνοούν πιο ίσιες και καθαρές επιφάνειες και άλλα που υποστηρίζουν και σε κατευθύνουν σε μια πιο πλαστική, καμπυλόμορφη ογκοπλασία. Ο αρχιτέκτονας αφού έχει σχεδιάσει στο χέρι το μοντέλο που θέλει να δημιουργήσει θα μπορεί έπειτα να περάσει στην σχεδίαση στον υπολογιστή επιλέγοντας και το πρόγραμμα που θα μπορεί να υποστηρίξει και την σύνθεσή του. Αν η σχεδίαση στο χέρι δεν καταλήξει σε μια συγκεκριμένη ογκοπλασία υπάρχει ο κίνδυνος να παρασυρθεί από τις δυνατότητες του προγράμματος και τελικά να προκύψει μια πιο τυχαία εκδοχή του αρχικού μοντέλου. Έτσι η χρησιμοποίηση προγραμμάτων απαιτούν προεργασία στο χαρτί έτσι ώστε η ογκοπλασία να μην "προκύπτει" κατά τον σχεδιασμό του μοντέλου στο πρόγραμμα και καλό χειρισμό έτσι ώστε ο σχεδιαστής να πλάθει το μοντέλο του και όχι το πρόγραμμα το μοντέλο.

Συνοψίζονατας τα σχεδιαστικά προγράμματα μπορούν να καθοδηγήσουν τις σκέψεις και τη σύνθεση ενός αρχιτέκτονα αλλά είναι αυτός που θα επιλέξει πως θα τα χρησιμοποιήσει.