READINGS ON ARCHITECTURAL THEORY AND CREATION 2013-2015

Θεοφάνους Βαρβάρα _ 7532 // Ο σχεδιασμός σήμερα

Το πώς ξεκινάμε να σχεδιάζουμε σήμερα έχει σίγουρα άμεση σχέση με την πληθώρα εργαλείων σχεδιασμού που διαθέτουμε, αλλά κατά τη γνώμη μου, εξαρτάται από τον κάθε αρχιτέκτονα αν θα αφήσει τα εργαλεία σχεδιασμού να έχουν τον πρωταρχικό ρόλο, ή την σκέψη του.

Κάνοντας παραδείγματος χάριν ένα 3d μοντέλο σε ένα από τα πολλά προγράμματα που υπάρχουν , έχει τη δυνατότητα ένας αρχιτέκτονας όχι μόνο να αποτυπώσει τη σκέψη του αλλά και να την επεξεργαστεί, σχεδόν αβίαστα, με το πάτημα μερικών και μόνο κουμπιών. Τα προγράμματα προσφέρουν μια εργονομία, μια ευκολία που δεν την έχει κανείς σχεδιάζοντας με το χέρι. Ενώ όμως κάνουν την ζωή του αρχιτέκτονα πολύ ευκολότερη, συχνά τον οδηγούν να παίρνει γρήγορες και ίσως πρόωρες αποφάσεις, καταστρεπτικές προς την αρχική του σκέψη.

Ο κάθε αρχιτέκτονας έχει το δικό του τρόπο για να δουλεύει. Άλλοι ξεκινάνε να σχεδιάζουν κατευθείαν στον υπολογιστή σε ένα πρόγραμμα τρισδιάστατης απεικόνισης, άλλοι με μια κάτοψη.  Αλλά ακόμα και στον 21ο αιώνα υπάρχουν αρχιτέκτονες που δεν εγκαταλείπουν τις πατροπαράδοτες μεθόδους, σκιτσάρουν σε ρυζόχαρτα τις σκέψεις τους, που όταν θα ωριμάσουν στα χαρτιά θα περάσουν αργότερα στον υπολογιστή για πιο εύκολο χειρισμό. Κάνουν μακέτες με πλαστελίνη , μπάλσα και οντούλεν όπως είθισται να κάνουν όλα αυτά τα χρόνια. Άλλοι περνάνε από υπολογιστή σε ρυζόχαρτο και πάλι υπολογιστή τις ιδέες τους μέχρι να καταλήξουν στο τελικό αποτέλεσμα.

 Όταν ο αρχιτέκτονας έχει υπόψιν του τους '' κινδύνους'' που ίσως κρύβονται πίσω από τη χρήση των προγραμμάτων και αξιοποιεί στο έπακρων τις δυνατότητές τους, τότε πιστεύω προκύπτουν και οι καλύτερες λύσεις. Με λίγα λόγια, μπορεί τα προγράμματα με τις πολλές τους δυνατότητες να κατευθύνουν κάπως το χέρι ενός αρχιτέκτονα αλλά όταν ο ίδιος μένει πιστός στις σκέψεις του, τότε τα προγράμματα δεν είναι τίποτα άλλο παρά εργαλεία σχεδιασμού και αναπαράστασης.